Sólarkveðja

Sólin gerir allt svo fallegt :)

Við fjölskyldan erum í fríi þessa dagana,  og sleikjum sólina á meginlandi Evrópu. Sett inn fréttir þegar netsamband tollir.

Gleði og sorg á E9

Það er komið að því að setja nokkur orð í glugga. Undanfarinn mánuður hefur verið sérlega annasamur og falið í sér ómælda hamingju og djúpa sorg, mikið álag á köflum en notalegan frið inni á milli. Ég held þessi mánuður fari langt með að toppa flest annað.

Fyrst ber að nefna ferminguna hans Björgvins. Hún gekk eins og í sögu, mikil gleði og hamingja á þeim degi eftir að allt skipulagið í kringum þann viðburð gekk upp og allt fór eins og það átti að fara. Og það þrátt fyrir tilraunir húsbandsins til að eyðileggja það með framkvæmdum rétt fyrir fermingu! Jú, hann þurfti að setja innihurðirnar, sem beðið hafa innpakkaðar inni í bílskúr í nokkur ár, á sinn stað á þessum tímapunkti. En allt gekk upp að lokum. Sem betur fer. Hans vegna.

Tóta finnst SVONA gaman að skipta um innihurðir!

Björgvin barn bíður þess að fullorðnast

Þá knúði sorgin dyra. Við vissum alveg að þessi dagur nálgaðist, því fyrir jól varð Neró okkar veikur. Hann hóstaði stöðugt og varð voðalega skrýtinn allur, úr annarri nösinni rann hor og úr auganu á sömu hlið runnu stanslausar stírur. Hann fór margsinnis til dýralæknis og eftir myndatökur varð niðurstaðan var sú að hann var með æxli í höfðinu sem fór stækkandi. Nokkrar tennur voru teknar í desember, þær létu undan þrýstingi frá æxlinu sjálfsagt. Og svo bara versnaði honum greyinu, horið og stírurnar urðu blóðlitaðar og hóstinn ágerðist. Við fengum alls konar lyf fyrir hann. Sýklalyf, lyf gegn bakflæði, bólgueyðandi, þvagræsandi, verkjastillandi. En allt kom fyrir ekki og í mars var hann orðinn svo slæmur að hann þurfti stanslaust að vera á verkjalyfjum. Annars fékk hann störuköst, varð sloj og svaf allan daginn.

 Þar sem við gátum ekki hugsað okkur að vakna kannski eina nóttina við vælið í honum þegar æxlið þrýsti sér lengra inn í höfuðið á honum, eða eitthvað slíkt, þá þurftum við að taka þá óþolandi ákvörðun að leyfa honum að deyja.

Síðasta myndin sem ég tók af Neró mínum

Krakkarnir höfðu vitneskju um stöðuna allan tímann, og ég er viss um að það deyfði höggið aðeins. Við vissum öll sem var, að tími hans var á þrotum og gátum nýtt síðustu mánuðina með honum til hins ýtrasta. Hann dó 17. apríl, fjórum vikum fyrir 13 ára afmælið sitt og er jarðaður í garðinum hérna heima, svo við getum alltaf vitjað hans þegar við þurfum.

Það er óneitanlega skrýtið líf að vera svona hundlaus. Alveg ómögulegt líf ef satt skal segja. Ég sakna hans sárt, oft á dag, og gleymi því iðulega að hann sé farinn. Vakna á morgnana og ætla að hleypa honum inn, en enginn frammi og allt slökkt. Kem heim úr vinnunni og held í smástund að hann sé að koma og fagna mér, en allt hljótt og enginn 30 kílóa bangsi að koma spólandi á klónum eftir parketinu. Úff maður, þetta er sárt.

Ég er mjög stolt af krökkunum og hvernig þau standa sig í þessu erfiða ferli. Þau eru svo klár og þroskuð að ég er hreinlega agndofa yfir því hvernig þau vinna úr þessu. Og stolt, mjög stolt. Við erum öll betra fólk eftir að hafa fengið að hafa Neró þennan tíma og ó svo þakklát fyrir öll þessi ár með honum.

Fermingardrengur

Minn yndislegi, heilsteypti, hugmyndaríki og hæfileikaríki Björgvin Þór fermdist í dag í hátíðlegri athöfn við lúðraþyt og allt. Takk allir sem hjálpuðu okkur að gera þennan dag svo eftirminnilegan, það er sannkallað ríkidæmi að eiga að slíka vini og fjölskyldu

Skírdagur

Nú stendur mikið til hér á E9. Krónprinsinn fermist eftir rúma viku og allt á suðupunkti. Í kollinum á mér alla vega!

Mr. T er bara slakur, en ansi liðtækur í þrifunum. Ryksugar allt hátt og lágt, þessi elska.

Ef um einhvern annan væri að ræða þá hefði ég áhyggjur. En þegar Mr. Tsegist ætla að vera búinn að þessu á sunnudaginn, þá trúi ég því og treysti. Við getum alla vega ekki boðið veislugestum upp á hurðalausa salernisaðstöðu, svo mikið er víst!

Að öðru leyti erum við róleg. Salíróleg.

Leifar jóla

Púff, hversu lengi geta jólin eiginlega leynst í skúffum og skápum heimilisins?

P.s. Nutella er hrikalega gott út á ís!

Kaldhefað

Orð dagsins er kaldhefað. Það held ég nú! Þá er að reyna að koma því fyrir í setningu:

Í gær hrærði ég saman í skál 500 gr fínu spelti, 50 gr heilhveiti, hnefa af sólblómafræjum, 1 tsk salti, 1 tsk þurrgeri, 500 ml af köldu vatni og 1 tsk af hunangi. Skálin eyddi nóttinni í ískápnum og ku deigið því vera kaldhefað. Í morgun sló ég deigið niður, skipti því í bollur á bökunarplötu, stráði sólblómafræjum yfir hverja og eina og bakaði við 220 °C í 20 mínútur. Í morgunsárið gæddum við krakkarnir okkur því á ylvolgum, kaldhefuðum rúnstykkjum með smjöri og osti. Fátt sem jafnast á við það þegar smjör bráðnar á ylvolgum bollum og lekur niður munnvikin, elskum það!

Sagan er enginn uppspuni og hér má sjá myndir því til sönnunar:

Þessi mynd er tekin að kvöldi 5. janúar 2015. Deig á leið í ískáp.

Þessi mynd er tekin árla morguns 6. janúar 2015. Bollur á leið í maga.

Annars er allt með kyrrum kjörum hér á bæ, Tóti lagði af stað í þriggja nátta túr í gærmorgun og við hin dundum okkur við að fá 8,5 út úr jólaprófum (tvær svoleiðis einkunnir komnar hjá mér, ein eftir), bollubakstur og slíkt á meðan. Og sjálfsagt jólaniðurrif, því í dag er þrettándinn og því vert að fara að huga að slíkum verkum. Ekki strax samt, ég er dauðþreytt eftir daginn. Hef sjálfsagt farið of snemma á fætur í morgun.

Í dag var fyrsti skóladagur eftir jólafrí hjá krökkunum eftir 17 daga jólafrí, hvorki meira né minna. Þau voru ekkert svo kríthvít eða mygluð þegar ég vakti þau í morgun. Nei, nei, alla vega ekki eftir að fregnir bárust af bollunum, þá ruku þau eldspræk á fætur. Því þetta telst víst til tíðinda, ekki aðeins að mamma þeirra hafi vaknað á undan þeim, heldur aldeilis búin að taka til hendinni!

Geisp, hvað ég er annars þreytt eftir daginn. Ætlaði að skrifa um áramótaáherslur og slíkt, en læt það bíða betri tíma því ég ætla að fleygja mér í sófann stundarkorn. Með bók kannski! 

Ljúfa líf sem þetta nú er :)
(Ath. Hér að ofan á að birtast broskall (emoticon). Blogger styður ekki svoleiðis skrípaleik, en ég er alltaf að læra meira um html. Með smá fikti birtist því núna þessi fyrsti broskall síðunnar, ómögulegt að skrifa texta án þess að hafa tækifæri til að setja inn broskalla!)

Svefnrof

Klukkan er hálftólf. Brakandi kalt og logn úti. Allir ennþá sofandi nema "árrisula" ég...
Spurning að vekja hina, reyna að rjúfa þennan stanslausa svefn sem hefur gripið okkur í jólafríinu?

Af bókum 2014

Þá er komið að stóra uppgjörinu, opinberun hins árlega bókhalds míns (meint kím). Lesnar bækur á árinu 2014 voru 18 talsins, eilítið fleiri en á árinu 2013 er ég las 13 bækur. Þannig að ég er sátt. Eins og áður inniheldur listinn aðeins yndislestur, skólabækur komast ekki á listann. Bækurnar eru þessar: 

• Óreiða á striga e. Kristínu Marju Baldursdóttur
• Stúlka með fingur e. Þórunni Valdimarsdóttur

• Karitas án titils e. Kristínu Marju Baldursdóttur

• Rigning í nóvember e. Auði Övu Ólafsdóttur

• Undantekningin e. Auði Övu Ólafsdóttur.
• Illska e. Eirík Örn Norðdahl
• Auðnin e. Yrsu Sigurðardóttur

• Upphækkuð jörð e. Auði Övu Ólafsdóttur

• Dísusaga e. Vigdísi Grímsdóttur

• Afleggjarinn e. Auði Övu Ólafsdóttur

• Hvítfeld e. Kristínu Eiríksdóttur

• Ljósa e. Kristínu Steinsdóttur

• Fölsk nóta e. Ragnar Jónasson

• Ég man þig e. Yrsu Sigurðardóttur

• Dóttir beinagræðarans e. Amy Tan

• Skuggasund e. Arnald Indriðason

• Gamlinginn sem skreið út um gluggann og hvarf e.  Jonas Jonasson

• Lygi e. Yrsu Sigurðardóttir

Árið - og allt það

 Þá hefur það runnið sitt skeið, árið 2014 með öllum sínum gæðum og gjöfum og ég óska lesendum gleði og gæfu á nýju ári og þakka samfylgdina á því liðna. Árið 2014 fór ósköp mildum höndum um okkur hér á E9, þrátt fyrir talsverðar sviptingar og aukið óöryggi, en ég myndi segja að við höfum tekið vel á því og allt stefnir í meiri formfestu á árinu 2015.

Tóti sagði upp vinnunni sinni í vor og fór að vinna sjálfstætt, keyrir ljósmyndara um landið okkar og sýnir þeim fegurðina sem í því býr. Enn sem komið er er þetta ekki fullt starf svo hann er líka að keyra fyrir aðra ferðaþjónustuaðila og að smíða, en þessi þrjú hlutastörf ganga samt ótrúlega vel og hann stendur sig frábærlega. Við þurftum að endurnýja bílaflota heimilisins út af þessu, seldum báða bílana og keyptum Patrol til fólksflutninga og núna rétt fyrir áramótin keyptum við líka lítinn gamlan Pusjó til að snattast á, enda ómögulegt að vera bíllaus þegar Tóti er í túr.

Sjálf hóf ég mastersnám í upplýsingafræði í haust og ætla að mjatla þá gráðu í rólegheitunum næstu árin, þetta á ansi vel við mig á alla kanta, bæði fyrir skipulagsfríkið með fullkomnunaráráttuna og grúskarann með sköpunargleðina.

Framundan eru merkilegt ár, því Vinurinn fermist þann 12. apríl og það er jú óneitanlega dálítið fullorðins að vera að fara að ferma (!) Svo ætlum við til Barcelona í vor og jafnvel eru fleiri utanlandsferðir á teikniborðinu svo þetta verður ævintýralegt ár.

Eins og venjulega ætla ég líka að vera dugleg að blogga reglulega, því þessi síða er ómetanleg heimild um líf okkar allra, sérstaklega fyrir mig sem kann að lesa milli línanna, hehehe :) Hér koma nokkrar myndir frá gærkvöldinu, sem við eyddum hér heima við sprengjugleði og glaum.

Sólin skemmti sér konunglega á gamlárskvöld

Systkinin með blys

Vinurinn er mikill áhugamaður um sprengjur og telur
gamlárskvöld vera skemmtilegasta kvöld ársins!

Spilað á nýársnótt

Stóra planið

Þessi elska er tilbúin tveimur dögum á undan áætlun, vúhúúú!
Þetta mjatlast, bara tvö verkefni og tvö próf eftir. Stóra planið er allt saman að ganga upp, fríkinu til mikillar gleði.