París ´16

 Viđ hjónakornin eru nú stödd á ókunnum slóđum, í borg þar sem enginn segist kunna ensku og viđ stöndum frammi fyrir vandræđum í hvert sinn sem viđ ætlum ađ kaupa eitthvađ eđa spyrja um eitthvađ. Hér eru blómasalar á hverju götuhorni, iđandi mannlíf á götunum og í görđunum sem eru hér út um allt flatmagar fólk í röndóttum fötum međ kampavín og baguettebrauđ og nýtur lífsins. Viđ elskum París!

Ég hef komiđ hingađ áđur. Man þó eiginlega ekkert eftir því þar sem ég var jú bara 18 ára og minni mitt frá þessum árum í kringum tvítugsaldurinn er mjög gloppótt. Held stundum ađ ég hljóti ađ hafa dottiđ á hausinn og legiđ í dái í nokkur ár, án þess ađ nokkur segđi mér frá því. En þađ er önnur saga.

Þađ litla sem ég man frá Parísarferđinni ´96 er Eiffel-turninn ađ sjálfsögđu, ég fór upp í hann á sínum tíma. En ađeins upp á ađra hæđ, þar sem ferđafélagi minn var lofthræddur og auđvitađ lét ég þađ stoppa mig.

Og nú, 20 árum síđar er ég komin aftur til Parísar. Í gær var ég enn á ný stödd í Eiffel-turninum međ lofthræddum ferđafélaga, mínum ástkæra eiginmanni, og viđ létum vađa upp á efstu hæđ. Skáluđum í kampavínsglasi 300 metrum ofar jörđu og dáđumst ađ heiminum frá nýju sjónarhorni í algjöru hamingjukasti. Hversu svalt er þađ?!

Túrhestar í París

Mađur á jú alltaf ađ gera þađ sem mann langar, teygja sig eftir því sem mađur vill og láta vađa ef mađur er hræddur. Síđan ég tileinkađi mér þessa speki hefur minniđ skánađ til muna.

Ást og út!
Bogga

Básar

Þetta er nú meira dýrðarsumarið búið að vera hjá okkur, og fríið rétt hafið! Við erum núna stödd í Básum og held við séum ekkert á leiðinni heim. Ég gerði nefnilega svo góðan díl við landvörðinn, hehe :) Við erum búin að vera tvær nætur og þær kosta heilar 6.000. Árgjaldið í Útivist er 7.200 og þá má maður tjalda frítt. Þar sem undirrituð er hreint ágæt í reikningi, sótti hún einfaldlega um inngöngu hið snarasta. Umsóknin var samþykkt á staðnum og við verðum hér því eitthvað áfram :)

Hér erum við í Nauthúsagili, á leiðinni inn í Bása. Við ætlum að stoppa
þarna aftur á bakaleiðinni. Með sundföt!

Við erum búin að ganga mikið síðan við komum hingað. Í gær gengum við 11 kílómetra upp á Fimmvörðuháls (samkvæmt skiltinu, Endomondo segir 9 km...) til að berja augum þá Magna og Móða, gígana sem mynduðust í gosinu 2010. Þvílík upplifun! Þeir eru ennþá ylvolgir og brennisteinslyktin loðir enn við þá, svo manni fann sterklega fyrir því að vera staddur á virku eldfjallasvæði.

Hér fetum við Kattarhryggi, útsýnið stórbrotið á báða bóga... en
best að hafa augun bara á þröngu einstiginu framundan!

Uppi á Móða

Sigri hrósandi fjölskylda, krakkarnir eru hetjur dagsins að
draga okkur alla leið :)

Við vorum ofsalega þreytt þegar við komumst aftur til byggða, en stoltari en nokkru sinni fyrr og ótrúlega ánægð með þetta afrek. Ég veit ekki um marga 11 og 14 ára krakka sem án þess að kvarta sérstaklega mikið labba 22 kílómetra á fjöll (eða18 km samkvæmt Endomondo, svo öllu sé haldið til haga +Thorarinn Jonsson ).

Þegar heim var komið hvíldum við okkur vel og kældum þreytta fætur í læknum sem rennur rétt hjá lautinni okkar sem við tjölduðum í.

Hversu notalegt er að sitja á brúnni og kæla þreytta
fætur eftir frábæran göngudag!

Hversu yndislegt er eiginlega þetta líf?!

Dæs.

Yfir og út frá hamingjusömu konunni á hálendinu <3 div="">

Fyrsti í september

Og þá er kominn september. Næturnar orðnar dimmar og kvöldin rökkurfyllt. Ég verð að viðurkenna að það er langt síðan ég hef hlakkað svona mikið til haustsins. Ég er gersamlega stútfull af hugmyndum fyrir komandi mánuði og veit að þeir verða troðnir spennandi verkefnum, viðburðum, stefnumótum og bara gleði almennt. Svo finnst mér haustverkin alltaf skemmtileg en þessa dagana er ég haldin árlegri óstjórnlegri þörf fyrir að sulta allt mögulegt og safna mat í frystikistuna. Eða eins og máltækið segir: það er hægt að taka Boggu úr sveitinni, en það er vonlaust að taka sveitina úr Boggu!

Helgin sem nú er að líða var algerlega frábær, okkur var boðið að Hreðavatni með Snorra, Ínu og co í voðalega huggulegan bústað með arni og allt! Hef aldrei áður verið í bústað þar sem logar arineldur, mjög fátt sem toppar það. Annars var þetta mikil slökun, lestur, pottaferðir, göngutúrar, át og svona þetta hefðbundna. Alveg yndislegt.

Við fundum villt jarðaber rétt við bústaðinn!

Alltaf sólarmegin. Skömmu síðar sofnaði ég og náði svona "Flíspeysu-tani". Mjög flott.

Vinurinn fékk þeyttan rjóma út í berin sín

Sól og blíða og Hreðavatn þarna í fjarskanum

Göngutúr að Hreðavatni. Sólin er alltaf að búa til eitthvað fallegt sem gleður mömmuhjartað

Þessi ástarpungur grillaði glaður hamborgara fyrir okkur þegar við komum heim. Úrhellisrigning engin fyrirstaða!

Varðeldur um Versló

Enn erum  við á ferðalagi. Við fórum nú ekki langt í þetta sinn,  enda þarf oft bara að fara stutt til að finna það sem maður leitar að. Vinir, fjölskylda, varðeldur í fjörunni og fallegt sólarlag, hvað er hægt að hafa það betra.

Sól úti, sól inni. Sól í hjarta, sól í sinni. Sól í sálu minni.

Ég er nú ansi hrædd um að þetta verði myndalaus færsla hjá mér í þetta sinn. Enn og aftur sit ég hér í fellihýsinu við naumlega skammtað wifi stuð frá gemsanum mínum og pára þetta á kjöltutölvuna mína. Stuðið nægir ekki til að senda mynd á veraldarvefinn! Mig langaði samt að smella inn einni yfirlýsingu um sumarfríið mitt.

Af mörgum er þetta sumar talið eitt það allra versta í manna minnum. Ég verð að vera ósammála. Steininn tók þó úr þegar ég í fór í gær í ónefnda verslun á Akranesi og verslunarstjórinn sem afgreiddi mig tók hábölvandi á móti mér:

-Andskotinn í heitasta og neðsta brennisteinsrjúkandi djöfulsins helvíti!!! [Kannski ekki orðrétt eftir henni haft, en efnislega það sama]
-Hvað, ertu svona hissa að sjá kúnna svona snemma dags á mánudegi?
-Já, líka það en það er helvítis prentarinn sem er bilaður eina ferðina enn!
-Æ, þeir geta nú verið leiðinlegir og erfitt að eiga við þá :)
-Já, og svo er það fjandans veðrið, þetta er alveg ömurlegt bara, hvernig er hægt að bjóða fólki upp á þetta!
-Æ, hvað heldurðu að maður látið það á sig fá :)
-Hvað er að þér, ég veit um fólk sem er að verða búið með allt sitt sumarfrí og er bara orðið þunglynt, hefur ekki séð sólarglætu í allt sumar!!
-Ööö, ég er nú að verða búin með mitt sumarfrí og er bara alveg hreint yfir mig sátt, búin að fá fullt af sól og svo er búið að vera hlýtt og notalegt bara :)
-Hvernig getur þú sagt þetta?? Skítt með það þótt við fáum þennan ógeðslega snjó yfir allt á veturna, en á sumrin á að vera sól. Þetta er bara ekki sanngjarnt!!!
-Reyndar var þetta nú bara alveg ágætur vetur líka, varla að það snjóaði á okkur. Svo er bara að koma sér af stað og finna sólina í sumarfríinu, ferðast dáldið um landið, þá finnst hún :)
-Nei, þetta er ömurlegt alveg hreint og svo niðurdrepandi að þurfa að hafa þetta svona, myrkur og sólarleysi dag eftir dag...

Ég held ég hafi eyðilagt daginn fyrir greyið konunni með jákvæðninni í mér, vonandi eyðilagði ég samt ekki sumarfríið fyrir henni líka. Þrátt fyrir að taka á móti kúnnum á þennan hátt (sem er alveg fyrir neðan allar hellur, hvað ef ég hefði verið tæp á tauginni eða eitthvað niðurdregin?), þá tókst þessari konu ekki að eyðileggja góða stemmarann hjá mér, þrátt fyrir ansi vandaða tilraun, og ég hélt af stað í enn eitt ferðalagið með bestu ferðafélögunum. Það þarf ekki að spyrja að því, það var sól og blíða hjá okkur í allan dag og við erum búin að una okkur vel hér í Norðurfirði á Ströndum.

Þetta sumar hefur kannski ekki verið sólríkt á Akranesi, en annars staðar á landinu hefur það verið mjög gott. Í sumarfríi er nú ekkert betra en að keyra þangað sem góða veðrið er og njóta þess þar, fyrr má nú aldeilis vera! Svo er ég búin að eiga marga góða daga heima við líka, alveg yndislega hlýja og milda sumardaga. Ég er alla vega yfir mig ánægð með mitt sumarfrí og finnst alveg óþarfi af geðstirðu afgreiðslufólki sem ekki er ennþá farið í sumarfrí að kvarta yfir því hversu ömurlegt allt sé í mínu fríi.

Þannig að yfirlýsingin er þessi: Sumarfríið mitt er það allra besta sem ég hef átt frá upphafi sumarfría!! Og á mánudaginn mun ég mæta þakklát, hress og kát (og tönuð í drasl) til vinnu og hvetja samstarfsfólk mitt til dáða í sínu fríi. Og greyið verslunarstjórann, ég vona að hún veslist ekki upp í myrkrinu sínu heldur fái eitthvað notið sín í sumar.

Ást og út!
Bogga

Ásbyrgi

Þar kom að því að við lentum í rigningu. Í vikunni fengum við þær fréttir að trampólínið héngi á snúrustaurnum heima, það gerði víst arfavitlaust veður á meðan við sóluðum okkur á Reyðarfirði. Og nú er komið að okkur, við vöknuðum í rigningu í Ásbyrgi og tókum því rólega í morgun. Það er nú samt líka notalegt hjá okkur í rigningu, kaffi og meððí og útsýnið út um "stofu"gluggann flott, grænn gróður sem fagnar bleytunni. Flottur dagur framundan, við ætlum að Mývatni og jafnvel að taka okkur sundsprett í Víti?!? Allavega í jarðböðunum, sjáum til með Vítið :-)