þriðjudagur, 4. janúar 2011

Rauðlaukssulta

Með hamborgarhryggnum á aðfangadagskvöld bar ég fram heimagerða rauðlaukssultu. Sultaður rauðlaukur er hrikalega góður og nauðsynlegur með góðri steik og er aðlagaðri uppskrift deilt hér með:

  • 2 rauðlaukar
  • 1 msk olía
  • 2 msk sykur (eða púðursykur? Var bara að detta það í hug núna og ætla að prófa það næst...)
  • 2 msk sérrí
  • 1 dl. rifsberjahlaup (heimagert auðvitað!)
  • 1 msk rauðvínsedik
  • 1 dl. vatn
  • Smá Maldon salt og pipar
Rauðlaukurinn er skorinn í ræmur og léttsteiktur í olíunni í potti. Öllu hinu bætt útí og látið malla í klukkutíma.
Þetta geymist alveg fram á gamlárskvöld (Svo framarlega sem það er afgangur...)

Njótið!

sunnudagur, 2. janúar 2011

Don´t worry, be happy!

Gullkorn dagsins er frá Vininum...
"Mamma, viltu hætta að nota svona mikla hamborgarasósu, ég verð hræddur um þig. Og svo er ekki eins og þið kúkið peningum!!!"


miðvikudagur, 22. desember 2010

Piparkökuhús 2010

Hér gleymdist alvega að setja inn upplýsingar um Piparkökuhúsin sem í ár urðu þrjú... Þegar listrænn ágreiningur kemur upp er best að leysa málið þannig!


Sólin með glæsilegt hús sitt! Sjáið jólatréð og marsipanstrompinn :)



Hryllingshús, takið eftir blóði þakinni gröfinni þaðan sem náhvítur handleggur teygir sig til himins... Í garðum mátti einnig finna afhöfðað lík og fleira skemmtilegt. Svo hangir náttúrlega draugur út um gluggann þarna :)



Húsfreyjuhöllin fékk ljós og fékk einnig að standa fram yfir jól. Öðrum húsum var fórnað samdægurs hinum til viðvörunar...


laugardagur, 6. nóvember 2010

Bruðl eða ávani?

Mig langar að skrifa aðeins um sultu!


...Og svolítið um það hvernig við gerum hluti á ákveðinn hátt án þess að vita endilega ástæðuna. Sagan um konuna sem hlutaði sunnudags-lærið alltaf í tvennt fyrir steikingu er klassík. Mamma hennar hafði alltaf gert það þannig og þess vegna gerði þessi kona slíkt hið sama. Hvers vegna? Þetta gerðu þær vegna þess að amman hafði alltaf gert þetta svona. Þegar farið var að grafast fyrir um það hvers vegna amman gerði þetta kom í ljós að hún hafði haft gilda ástæðu. Amman hafði átt svo lítið steikarfat að það komst ekki ofaní nema í tvennu lagi!

En þá að sultunni. Eitt er það sem ég hef alltaf gert á ákveðinn hátt og vissi ekki af hverju fyrr en fyrir stuttu. Og mér þykir svo vænt um ástæðuna að úr því sem komið er mun ég engu breyta.

Þegar ég fæ mér ristað brauð þá hef ég ákveðinn hátt á því. Smjörið fer auðvitað fyrst, síðan fer sultan og osturinn síðast. Fyrir mér er þetta eðileg röðun áleggs og hitt fólkið sem setur sultuna OFAN Á ostinn er að fara algerlega rangt að þessu!

Mér finnst sagan á bak við þessa röðun yndisleg og langar að deila henni.

Ristað brauð er svona fjölskylduréttur fyrir mér, því í minningunni borðaði mamma mín ristað brauð og kaffi í hvert mál, kvölds, morgna og um miðjan dag (Hei, mín minning!). Mamma setti smjör, marmelaði og ost í þeirri röð á brauðið. Og það er ástæða þess að ég geri eins (nema með sultu því mér finnst hún bara betri en marmelaði).

Mamma hafði samt sína ástæðu eins og amman í sögunni hér að ofan. Fyrir henni voru marmelaðikaup óttalegt bruðl og jafnframt eitt af því fáa sem hún leyfði sér að bruðla með. Hefði mamma sett marmelaðið ofan á ostinn...eigandi sjö börn... þá hefði krukkan ekki dugað lengi eins og gefur að skilja. Þannig að mamma breiddi yfir bruðlið sitt og gerði það ósýnilegt með osti. Ég sé hana fyrir mér njóta sætleika hvers bita og... eftir á að hyggja... finnst mér ekkert skrýtið þótt hún hafði borðað ristað brauð í hvert mál ( Hei...aftur... MÍN minning!!).

Þegar ég spurði mömmu út í þetta þá sagðist hún ekki hafa viljað venja okkur á sætt á brauðið... ókei, kannski var það hin opinbera ástæða, en sama er mér. Ég mun halda áfram að smyrja ristaða brauðið í þessari röð og verður hugsað til mömmu í hvert einasta sinn :)

Verið góð við hvert annað,
knús, yfir og út!

miðvikudagur, 3. nóvember 2010

Fyrsti snjórinn

Þar kom að því, jólasnjórinn er lentur og ég því samstundis dottin í jólaskap :)
Er sest með bókina "Making great Gingerbread Houses" og ætla að lesa hana í spað á næstu dögum.

Fyrsta piparkökuhús lífs míns var skapað fyrir ári síðan, blessuð sé minning þess, og þetta árið verður frammistaðan betrumbætt og smá metnaður lagður í þetta!

Snjórinn fellur og það fyrsta sem syni mínum dettur í hug að gera er þetta:

Hoppa á trampólíninu í nóvember í hundslappadrífu og myrkri, það er lífið :)

sunnudagur, 3. október 2010

Helgin

Jæja, nú hlýtur heilsan að fara að lagast. Fór í blóðprufu og fékk niðurstöður á föstudaginn og lyfseðil fyrir járni og banönum (eða bönunum?). Þá á mér víst að fara að líða betur. Held að orkan sé jafnvel aðeins að aukast hjá mér, a.m.k. hefur helgin verið afkastamikil og góð.

Í gærmorgun Gengum við til Góðs sem var ánægjulegur klukkutíma göngutúr. Allir sem voru heima og með meðvitund þetta snemma á laugardagsmorgni gáfu í baukinn (annars hótaði ég þeim að þeir fengju á baukinn, heheheee). Sumir voru auðvitað ekki vaknaðir ennþá og þóttust ekkert heyra í dyrabjöllunni. Svo voru þeir sem voru ekki enn farnir að sofa og vildu bara fá okkur með í partíið! Þar var einn sérstaklega gjafmildur og gaf bara allan ferðasjóðinn sinn eins og hann lagði sig. Hann hefur svo vonandi farið að sofa fljótlega, gat varla staðið í lappirnar greyið!

Eftir gönguna skelltum við okkur í sund og fengum m.a.s. smá sól á okkur, mjög ljúft. Dagurinn var svo toppaður með heimagerðri pizzu í kvöldmatinn, slúúúrrp!

Í dag rúlluðum við okkur í Borgarnes að sjá Einar Áskel í Brúðuheimum. Mikið flott og mikið gaman, væri alveg til í að fara þarna aftur til að eyða eins og dagsparti í að skoða sýninguna og umhverfið þarna í kring. Stefnum bara að því næsta sumar.

Og svo eitt til viðbótar sem tókst að afreka þessa helgi, ég er nánast búin að taka upp kartöflurnar! Bara smá horn eftir. Þannig að orkan hlýtur bara að vera á uppleið. Vonandi kemst ég líka út að hlaupa bráðum, hef ekkert komist í það í þrjár vikur og það er nú ekki gott...

Annars er margt spennandi framundan sem jafnvel verður skrifað um eftirá hér :)

mánudagur, 27. september 2010

Háin þrjú

Ég er lasin. Ó, svo lasin.
Alveg rólfær þannig, svoleiðis að maður mætir auðvitað í vinnu og sinnir svona þessum helstu daglegu skyldum. En er samt svo lasin, ó svo lasin.

Mér leiðist svona hálfkák. Vil bara ljúka svona hlutum af hið fyrsta, taka þetta með trukki, drífa þetta af, liggja eins og skotin í dag eða tvo og verða svo 99% á ný. Þetta ástand núna er hins vegar að gera mig brjálaða. Háin þrjú, Hóstaköst, Hor og Hausverkur draga mig niður í svona 50% sem er til lengri tíma litið langt fyrir neðan starfhæft bil! Á pantaðan tíma í viðgerð í vikunni, vona bara að eitthvað sé hægt að gera fyrir mig.

Sumir eiga erfitt með að hemja sig þegar þeir hitta lasið og kvefað fólk. Ráðin koma úr öllum áttum, alveg óumbeðin:
"Passaðu að þér verði ekki kalt"
"Éttu hvítlauk"
"Nagaðu engifer"
"Sjóddu sítrónu"
"Borðaðu hunang"
"Hitaðu rauðvín"
...
"Sofðu í öllum fötunum og drekktu heitt rauðvín með hvítlauk, hunangi, engifer og sítrónu..."

laugardagur, 25. september 2010

Sushi

Tölum aðeins um kvöldmatinn. Hann er óþrjótandi uppspretta orða :)
Í kvöld verður eldhúsinu mínu breytt í tilraunaeldhús því á matseðlinum er Sushi!! Í fyrsta sinn sem það er á boðstólunum hér og krakkarnir eru að springa úr spennu.

Húsmóðirin keypti kjána-heldan byrjendapakka sem inniheldur allt sem þarf: bambusmottu, Nori-blöð, hrísgrjón, hrísgrjónaedik, soyasósu og wasabi. Síðan er silungurinn og krabbinn er að þiðna í þessum töluðu skrifuðu orðum og gúrkan og avocadoið bíða spennt á kantinum. Ég slefa bara við að skrifa þetta!

Nú bara ligg ég á netinu að skoða sushi uppskriftir og læt mig dreyma um að fara út að borða hér:
Osushi
Það getur ekki verið slæmt að borða þar sem maturinn kemur til manns á færibandi!! Gulir diskar kosta þetta mikið, grænir diskar kosta aðeins meira, bambusdiskarnir örlítið meira en það. Sitjandi þarna með allan þennan mat á stöðugri ferð er ekki víst að ég geti tekið fulla ábyrgð á gjörðum mínum...

Mmmm get ekki beðið til kvölds, slúrp!

mánudagur, 13. september 2010