Kóróna dagsins

Sólin mín með kórónu dagsins

Þessi prinsessa ætti að fá að bera kórónu á hverjum degi, en því miður fæst mamman ekki til þess arna nema á rigningardögum eins og í dag. Kóróna dagsins tókst alveg með ágætum og er alveg til þess fallin að kóróna daginn ef út í það er farið.

Nema ég skottist út í búð og kaupi rjóma! Þá gæti ég búið til Salt-karamellu-mocha og heldur betur kórónað daginn með því að setja tærnar upp í loft og sötra það með hljóðum og allt. Umhummm, nú langar mig ekki í neitt annað...

Að loknu bloggátaki

Þar kom að því. Bloggátakið hefur runnið sitt skeið, og mér tókst ætlunarverkið: að setja inn daglegar bloggfærslur í júní-mánuði. Til hamingju ég! Ein óviðráðanleg undantekning varð reyndar þegar ég var netlaus í eyðidal og gat ekki sent færsluna inn þótt ég hafi nú skrifað hana á réttum degi.

Ég er voða ánægð með mig, en jafnframt fegin að þessu átaki er lokið því nú get ég bloggað þegar mig lystir. Mig grunar að þótt þeim muni fækka talsvert frá liðnum mánuði, verði meira varið í hverja færslu því þær hafa nú verið ansi þunnar í júnímánuði, kannski mynd og nokkrar setningar til að uppfylla kvótann. Ef til vill er blogg eins og vatn í potti á suðuhellu. Ef [eldabuskan/bloggarinn] er stöðugt að [taka lokið af/setja inn smáfærslur] þá er minni kraftur í [suðunni/blogginu]. En ef [eldabuskan/bloggarinn] [lætur lokið vera á/bloggar ekki neitt], þá kemur að því að það [sýður upp úr af miklum krafti/kemur rosalega löng og innihaldsrík bloggfærsla]. Er þetta ekki bara nokkuð góð samlíking hjá mér? 

Annars er rokið og rigningin komið til landsins, og eins og allir vita er það pottþétt veður fyrir hressandi útihlaup. Sem er einmitt það sem við Tóti gerðum áðan, með herkjum þó, þar sem við erum undirlögð í harðsperrum eftir helgina. Fyrir það fyrsta þá vaknaði ég fyrir allar aldir í Hveragerði á laugardagsmorgun til að mæta í Zumbatíma kl. hálf-níu (með stelpunum sko, Tóti var ekki með í því). Seinna um daginn spiluðum við svo fótbolta alveg þar til ég þurfti að hætta leik vegna íþróttameiðsla. Þetta hefur hreinlega verið of mikið af því góða, því bæði höfum við verið ansi stirð og aum það sem af er viku.

Svo er greinilegt að eftir ansi hitaeiningaríkan og notalegan mánuð að meiri hreyfing þarf að komast á dagskrána. Núna er ég ekki með neitt hlaupaprógram í gangi eins og hefur verið undanfarin sumur og það munar alveg um það þegar maður sullar í grillmat og súkkulaði alla daga! Þess vegna datt mér í hug, þar sem ég sat fyrir framan tölvuna með kaffið mitt í morgun, hvort eg ætti ekki að rifja upp kynni mín af Billy Blanks, stórvini mínum sem ég kynntist í fæðingarorlofinu árið 2001:

Þetta myndband er eitt af mörgum sem ég fékk lánað á VHS-spólum á þeim tíma. Þetta er ekki grín! Tae Bo Billy var einkaþjálfarinn minn og saman náðum við góðum árangri heima í stofu. Það er hægt að eyða rigningardögum í margt vitlausara en þetta skal ég segja ykkur!

Mánudagur

Færsluna í gær skrifaði ég áður en ég las þessa frétt hérna. Og ég var að djóka með þetta "það er ekki til vont veður"-dæmi, bara létt grín sem ég skellti svona fram meðan kvöldsólin skein svo bjart í andlitið á mér þar sem ég sat í bílnum á leið til Hvammstanga og skrifaði bloggfærslu gærdagsins.

Við vöknuðum í rigningu á Hvammstanga í morgun og lásum fréttir dagsins um yfirvofandi lægðagang vikunnar með tilheyrandi úrkomu, roki og vatnavöxtum og ákváðum að pakka saman og fara heim. Einn dagur í rigningu er fínn, tveir sleppa alveg. En útilega í viku rigningu, ómögulega takk! Ég hljóp um tjaldsvæðið á Hvammstanga um hádegisbil í dag þegar fyrir lá að ferðaveður yrði afleitt í vikunni, og leitaði að túristum sem ég ætlaði að bjarga með því að segja þeim fréttirnar. Fann bara enga túrista, þeir vakna klukkan fimm á morgnana og koma sér af stað og ég næ sjaldan að sjá þá þar sem ég sef á mínu græna til svona níu. Eða ellefu! Ég vona bara að einhver vilji vera svo vænn að koma því til skila til túristanna sem ekki lesa veðurfréttir að hæla vel niður tjöldin og setja aukastög á tjaldhimininn, því þetta verður víst rosalegt.

Annars eyddum við helginni í góðra vina hópi í Hveragerði. Þetta var mjög vel heppnuð ferð, 12 vinir með 12 börn í 6 fellihýsum og stuðið eftir því. Sá helmingur hópsins sem er í sumarfríi hélt svo áfram til Hvammstanga í gær og var ætlunin að túra um Norðurlandið í vikutíma eða svo, en öll erum við þó komin heim núna út af þessu með veðurspána. Svona er þetta stundum og þrátt fyrir að ég hefði viljað halda áfram er ég aldeilis þakklát fyrir yndislegt sumarfrí, við höfum verið 23 nætur í fellihýsinu það sem af er sumri og júní bara rétt búinn.

Það eru einungis tvær vikur eftir af sumarfríinu og mér finnst ég verði að nýta þær til hins ýtrasta svo ég vona að við komumst af stað aftur sem fyrst. Ég hef grun um að það verði fljótlega, enda er ekkert að veðri núna eins og sjá má á meðfylgjandi mynd.

Útsýnið frá skrifstofuglugganum núna kl. 23:00. Bjart og
fallegt veður. Eitthvað skuggaleg skýin þarna í fjarska samt...

Sunnudagur

Eftir ljúfa helgi í Hveragerði erum við nú á leið norður í land, svona til að ljúka við hringferðina norðan megin frá. Veðurspáin er þó ekki allt of góð, djúp lægð á leið upp að landinu og við munum því líklega þurfa að taka upp regnfötin fyrr en varir. Við höldum þó ótrauð áfram, látum ekki slæma spá trufla okkur. Það er nefnilega ekki til neitt sem heitir slæmt veður, bara illa klætt fólk.

Tjaldborgin í Hveragerði

Brosandi bloggari á leið á Hvammstanga

Ný dýfa

Nýr staður, ný dýfa.
Varmá er réttnefni, hylurinn er með þeim hlýrri sem við höfum kynnst í sumar.

Gullbrúðkaup

Þessi sómahjón eiga gullbrúðkaup í dag, 50 ára ást sem hefur borið ríkulegan ávöxt því þau státa af sjö börnum, nítján barnabörnum og einu barnabarnabarni. Af því tilefni buðu þau hjörðinni sinni til veislu á Primo. Mikið sem ég er þakklát fyrir að eiga þau að!

Slátur dagsins

Æ, ég gleymdi bloggátakinu þar til núna rétt í þessu, svo mynd af slátri dagsins verður látin nægja í þetta sinn!
Góða nótt, það er von á almennilegri færslu á morgun :)

Næring kvöldsins

Þá er komið að annars konar næringu. En áður en lestur hefst á þessari færslu vil ég biðja þig lesandi góður að smella á þennan hlekk hérna og skoða myndirnar sem fylgja þeirri færslu. Þarna er sem sagt uppskrift að kvöldmatnum okkar á E9 í kvöld. 

Upphaflega átti þessi færsla að fjalla um það hvernig myndir geta oft blekkt neytandann og gefa alls ekki rétta mynd af vörunni. Hver kannast ekki við að standa fyrir framan afgreiðsluborðið í sjoppunni og skoða myndir af matseðlinum á risavöxnu myndaspjaldi fyrir framan sig. Velja sér stóran feitan hamborgara stútfullan af grænmeti, löðrandi í sósu og með svo mikið af osti að hann tollir ekki á sentimeters þykku buffinu og lekur niður á diskinn á afar girnilegan hátt. Omminomminomm, hver vill ekki svoleiðis. Síðan er kallað: "Hundaðogsjö", og fram kemur agnarsmár barnaborgari með tómatsósu og einu kálblaði. Ekki eins og á myndinni sem sagt.

Ég var því efins þegar ég hófst handa við "Ofnbakaðan þorsk með pistasíusalsa, sætkartöflumús og sojasmjörsósu" og hugðist með myndatöku sanna hið fornkveðna: að myndir af söluvöru eru alltaf girnilegri en söluvaran sjálf. En ég verð víst bara að éta þetta ofan í mig, fiskurinn var jafn fallegur og á myndunum sem fylgdu uppskriftinni og ekki spillir að hann var líka einstaklega bragðgóður. Mér tókst meira að segja að ná sæmilegum myndum af eldamennsku kvöldsins, bon appétit!

Sætkartöflumúsin mallar í pottinum

Þorskurinn bíður spenntur með
fallegt pistasíusalsa á toppnum

Heimilismatur sem hægt væri að bera
fram á fínasta veitingahúsi

Næring dagsins

Ég hef í gegnum naflaskoðun síðustu missera gert margar löngu þarfar uppgötvanir. Ein er sú að ég er margskipt og persónuleiki minn á sér margar hliðar sem öllum þarf að sinna. Ég er til dæmis náttúrubarn og þarf að komast í tæri við náttúruna og næra þann hluta reglulega, annars líður mér afar illa. Helst þarf að vökva náttúrubarnið í köldum hyljum og fossum, það endist langbest! Svo er ég líka skipulagsfrík með fullkomnunaráráttu og fríkið þarf sína næringu. Einnig er ég skúffuskáld og laumurithöfundur og þarf því reglulega að setjast niður við skriftir, annars verð ég skapstygg og vansæl (halló Boggublogg!). Svo er ég líka að springa úr tónlist og þarf bæði að skapa og njóta hennar reglulega. Ef ég finn fyrir óróleika, þá er pottþétt að ég hef ekki sinnt öllum hliðum persónuleikans míns og um leið og ég leysi úr því þá færist yfir mig friður og ró. Í alvöru þetta er svona einfalt!

Eftir alla útivistina sem ég hef notið í mánuðinum er náttúrubarnið í mér hæstánægt. Bloggmarkmið mánaðarins var til þess gert að næra skrifandann í mér og hann er sáttur núna. En tónlistin hefur setið á hakanum undanfarið, kórinn í sumarfríi og þannig. Það var því kærkomið að hitta Stúkurnar mínar í kvöld eftir hálfs árs æfingahlé. Hléið var ekkert planað, við erum bara venjulegar önnum kafnar konur í skóla og vinnu og víkingum sem fundu loksins tíma til að hittast. Á þessari kvöldstund tókst okkur að útsetja nýtt lag og til að muna raddirnar okkar næst þegar við hittumst (sem verður fljótlega!), þá tókum við lagið upp eins og sjá má:

Og þá er komið að erfiðasta hlutanum: skipulagsfríkinu! Mér finnst alltaf erfiðast að halda fríkinu sáttu, því fríkið passar svo afskaplega illa við hina hlutana. Hvernig getur maður verið skapandi, en samt með allt skipulagt og fullkomið? Innra með mér er því eilíf togstreita. Þetta er svona eins og að eiga fjögur börn sem ekki kemur sérlega vel saman og ef eitt systkinið fær meira en annað, þá verður allt vitlaust á heimilinu. Oft hef ég reynt að vefa skipulagið inn í annað sem ég geri. Þegar ég skrifa, geri ég það yfirleitt mjög skipulega og er búin að skipuleggja skrifin vel fram í tímann (halló Boggublogg!). En stundum dugir það ekki til, og núna þegar sumarfríið mitt er hálfnað og allt laust í reipunum þá öskrar fríkið.

Það er því gott að geta sagt að ég er heldur betur með verkefni á prjónunum fyrir fríkið! Jafnvel að framundan sé annað átak hjá lotufíklinum sérsniðið fyrir skipulagsfríkið. Meira um það síðar :)

Sjálfa

Ég er ekki alveg búin að ná áttum eftir heimkomuna og veit ekkert um hvað ég á að skrifa. Og deginum eyddi ég í baráttu við þvottafjallið, þannig að um það er takmarkað að skrifa. 

Svo hér er sjálfa af mér og geit. Þessi fallega frauka vildi ólm kyssa mig um daginn og bað mig af því tilefni að taka sjálfu af okkur.

Geitasjálfa

Ég á mikið af sjálfum eftir útileguna okkar og sjálfur eru í sjálfu sér gott efni í myndaröð. Kannski sjálfur verði bara innihald bloggs dagsins, út af þessu þarna með þvottinn, get ekki meira af þvotti í bili!

Hálendissjálfa

Hópsjálfa

Dalatangasjálfa

Snjósjálfa

Dúdsjálfa

Göngusjálfa

Fjölskyldusjálfa

Hvar-er-takkinn-sjálfa 

Mæðgnasjálfa

Ástarsjálfa

Eru ekki annars allir farnir að þrælfíla orðið sjálfa? Finnst það einstaklega þjált og þegar maður fer að nota það hversdags, þá er það fljótt að verða að vana. Sjálf man ég ekki einu sinni hvað þetta var kallað áður!