Tveggja mánaða skammtur

Æ, sorrý, ég datt aðeins út úr skrifstuði og svo leið tíminn bara allt of hratt og þegar ég hugsa til baka trúi ég því tæplega að það séu nánast tveir mánuðir síðan ég skrifaði hér síðast!

Það er náttúrulega búið að vera í nógu að snúast, eins og gengur og gerist. Skólinn hófst rólega, ég er bara í tveimur kúrsum og get leyft mér að læra bara þegar ég nenni. Að minnsta kosti þar til líður að skilum og ég þarf að taka allnighter á þetta til að klára. Það er bara þannig sem ég rúlla, og það er í fína lagi!

Í febrúar átti ég afmæli eins og allir vita og af því tilefni bauð minn heittelskaði mér út að borða og á hótel í höfuðborginni, voða næs. Myndin hér til hliðar var einmitt tekin meðan við biðum eftir carpaccioinu okkar á Ítaliu (veitingastaðnum, ekki landinu).

Ég er búin að vera dugleg að syngja síðan um áramót, byrjaði aftur í kórnum um áramót og tók líka þátt í verkefninu "Syngjandi konur á Vesturlandi" sem haldið var í Borgarnesi í byrjun mars. Það var alveg dásamlegt, mæting á laugardagsmorgni kl. 10 og æft fram á kvöld, svo var matur og skemmtun um kvöldið. Á sunnudeginum var aftur hafist handa kl. 10 og æft fram eftir degi og síðan tónleikar í Hjálmakletti seinnipartinn. Aðrir tónleikar í Grundarfjarðarkirkju og Fríkirkjunni í sömu vikunni. Þvílíkt spítt og gaman að vinna þetta svona. Það eina sem fer í taugarnar á mér við kóræfingar er nefnilega hversu lengi er hjakkast í sömu förunum og hversu oft sömu lögin eru æfð. Í þessu verkefni er spýtt í lófana og heilt prógram keyrt í gegn á mettíma. Tónleikarnir tókust allir rosalega vel og í heildina var þetta mjög gefandi og orkumikil vika allir svo jákvæðir og glaðir og hvetjandi. Mér skilst að þannig séu bara allir í Borgarnesi :)

Allar með mottur í Fríkirkjunni enda mottumars. Lagið er Hraustir menn.

Við Kristjana að syngja More than words, yndisleg kona þarna á ferð!

Hvað á ég að segja meir... kannski setja inn myndir frá öskudeginum, en búningarnir verða flottari með hverju árinu og mikill metnaður hjá krökkum hér í bæ að vera í heimagerðum búningum. Þetta þarf ekki að vera flókið, Sólin var veisluborð og Vinurinn var búktalari eins og sést:

Það er svo aldeilis margt framundan og ótrúlega margt sem tengist tónlist. Við Tóti fórum á Eyja-tónleika í Eldborg í byrjun febrúar, þar sem flutt voru lög eftir Ása í bæ, svona undirbúningur fyrir ættarmót í Eyjum í sumar. Svo eru aldeilis viðstöðulausar menningarheimsóknir í höfuðborgina framundan, það eru Led Zeppelin tribute tónleikar í föstudaginn, óperan Ragnheiður í næstu viku og svo sýningin Baldur með Skálmöld í Borgarleikhúsinu í apríl. Þannig að það er nóg um að vera og æði margt spennandi framundan. Ég er meira að segja búin að panta mér utanlandsferð í maí! Já, alveg dagsatt, við Ágústa erum skráðar í hlaup í Sönderborg í lok maí svo ég skrepp yfir helgi til hennar til að afgreiða það, með smá viðkomu í H&M og hlakka ótrúlega mikið til því ég hef ekkert heimsótt hana síðan hún flutti.

Æ, hvurslagt upptalning er þetta. Þær gerast nú ekki leiðinlegri færslurnar en þær sem innihalda tómar upptalningar, en þó er ég viss um að þetta mun ræsa bloggarann í mér og auk þess vera til tómrar gleði fyrir framtíðar-mig, svo hananú.

Hamingjumynd

Mér finnst svo gaman að skoða myndir og hreinlega verð bara að deila einni uppáhalds. Ég kalla hana Hamingjumyndina! Hún hangir útprentuð fyrir ofan skrifborðið mitt þar sem ég get horft á hana þegar ég vil, en annars sé ég hana líka fyrir mér þegar ég halla aftur augunum, það nægir alveg.

Þessi hamingjumynd er tekin í Hallormsstaðarskógi þar sem við áðum í hringferðinni okkar síðasta sumar. Það sem mér finnst svo frábært við þessa mynd er sjálf stundin sem hún er tekin á. Áður en ég smellti af hafði ég setið dágóða stund á steini í fjörunni og fylgst með hjörðinni minni. Allir undu glaðir við sitt: Sólin klifraði í klettum og sveiflaði sér í trjágreinum eins og hennar er von og vísa (rauðar leggings og græn peysa þarna inni í skógarþykkninu!), Pabbinn dundaði sér með myndavélina sína og Vinurinn dró upp vasahnífinn og tálgaði trjágrein. Fuglarnir sungu og Lagarfljótið gutlaði í fjörunni, annars var ró og friður og ég var yfirfull af orku, hamingju og gleði.

Þá hugsaði ég með mér: "þetta er ein af þessum gæðastundum lífs míns sem ég ætla að varðveita og ylja mér við um alla tíð", dró því næst upp myndavélina og smellti af þessari hamingjumynd (svona til öryggis, af því ég get verið ansi gleymin...).

Síðan í sumar hef ég margoft rifjað upp einmitt þessa stund og fyllist ljúfri, góðri tilfinningu í hvert sinn. Ef eitthvað hvílir á mér eða ég verð pínu döpur, þá sest ég niður, loka augunum og fer þangað aftur í huganum, sæki þessa gæðastund og nýt hennar aftur. Og aftur. Og aftur. Eins oft og ég vil. Og samstundis birtir til hjá mér hér í núinu, ég fyllist orku og allt verður eins og það á að vera, auðvelt og gott.

Vonandi eiga sem flestir sína hamingjumynd. Ekkert endilega útprentaða, það er nægir að eiga huglæga mynd af hamingjuríkri andrá til að grípa til þegar þörf er á orkuskoti. Mæli með því!

Afmælishelgi

Jæja, þá er vinurinn orðinn 13 ára. Hann hélt upp á bekkjarafmælið á fimmtudaginn, sjálfan afmælisdaginn, og í dag var fjölskyldunni svo boðið til veislu. Hann er rosalega ánægður með bæði partýin og þakklátur fyrir kveðjur og gjafir, enda fékk hann mikið af því sem hann helst óskaði sér, nefnilega pening! Hann er að safna sér fyrir notaðri alvöru Canon myndavél og mér skilst að hann eigi nánast fyrir henni núna svo það er mikil spenna á heimilinu og allt á fullu að gera tilboð í vélar sem pabbinn drengurinn gæti hugsað sér að eignast.

Talandi um myndir, ég hef ákveðið að þrettándi afmælisdagurinn sé sá afmælisdagur barna minna sem ég hætti að setja vandræðalega mynd af þeim nývöknuðum og grútmygluðum inn á veraldarvefinn, svo það verður enginn svoleiðis birting með þessum pósti. Kannski ég setji frekar inn tvær fallegar myndir frá síðasta sumri á einni af ferðum okkar um landið okkar fagra. Þarna vorum við að keyra yfir vað og Vinurinn hékk út um gluggann afturí. Myndirnar tók ég á símann út um minn glugga og mér finnst þær lýsa svo ótrúlega mikilli gleði, tilhlökkun og kátínu, einhverju sem þessi uppáhaldsvinur minn er stútfullur af!

Á morgun hefst svo skólinn hjá mér eftir frábært jóla-nýárs-janúar-frí! Sjálf kennslan er auðvitað löngu hafin, en ég verð fljót að vinna upp þessar tvær vikur sem ég ákvað að framlengja fríið mitt um. Ég nenni auðvitað ekki að byrja í kvöld, í kvöld eru það mikilvægari verkefni: kósí í sófanum með besta fólkinu og góðri bíómynd. 

Ást og út!

Þetta verður eitthvað...

Einkasonurinn verður táningur í næstu viku. Þrettán vetra uppátækjasamur happafengur.

Hann hefur sýnt miklar framfarir í uppátækjum síðustu misseri, svo miklar að móðirin  hefur stundum áhyggjur af öryggi, eldhættu og útlimamissi.

Í vikunni keypti hann sér einnota myndavél, tók úr henni filmuna og víraði flassið upp á nýtt. Hann dvaldi um stund í bílskúrnum með lóðboltann og verkfærin sem systir hans gaf honum í jólagjöf og æpti loks upp yfir sig: "Það tókst, það tókst!!!". Svo hló hann holum rómi: Múhahahahahaaaa... því honum tókst að búa til það sem hann kallar "Stun-Gun", stuðbyssu, ætlaða til að yfirbuga árásarmenn og aðra glæpamenn sem á vegi hans verða. Þar til hann hittir þá fyrir æfir hann sig á saklausri töng inni í bílskúr, varinn með hönskum og öryggisgleraugum frá Landsbjörgu til vara. Það er bara þannig sem hann rúllar.

Laugardagur

Mig dreymir svo furðulega þessa dagana þessar næturnar. Man draumana alveg þegar ég vakna, en er búin að gleyma þeim fljótlega eftir að ég kemst á ról. Mig dreymir fólk sem ég þekki í alvörunni, í aðstæðum sem ég þekki ekki og allt er voða skrýtið og öfugsnúið. Kannski væri ráð að skrifa draumana niður, þetta er að verða efni í sagnabálk...

Í morgun var svo mikið að gera í draumalandi að ég svaf til hádegis! Ég missti því alveg af sólarupprásinni og finnst þessi dagur því hafa verið óþarflega stuttur. Við Neró skelltum okkur í göngu fljótlega eftir hádegi, enda afskaplega fallegur og bjartur dagur hér á Skagatá:

Við fengum góða gesti í kaffi seinnipartinn og þegar þeir kvöddu fórum við fjölskyldan í keilu. Vinurinn vann að sjálfsögðu með yfirburðum, enda æfir hann þessa íþrótt tvisvar í viku. Ekki skil ég samt hvernig hægt er að ná upp færni í þessu sporti, ekki frekar en í golfi, snóker eða fótbolta. Maður kemur kúlu á hreyfingu, hvort sem maður kastar henni, slær í hana með priki, eða sparkar í hana, og svo vonar maður það besta. Hjá mér snýst þetta um heppni og dagsform, því sama hversu oft ég prófa, ég verð ekki betri í þessum greinum! Vinurinn segir að þetta snúist um tækni og æfingu, hafa réttan snúning og taka ákveðið mörg skref... einmitt það!

Sólin var með gott skor og skemmti sér vel

Þessi skoraði 118 stig í sínum leik, heppni flott frammistaða hjá drengnum!

Eftir hörkukeilukeppni héldum við heim í eldhús, mölluðum lambalæri og gerðum konfekt. Já, rétt lesið, konfekt! Við vorum allt of sein að gera jólakonfektið í desember, og ákváðum þess vegna að vera tímanlega með þorrakonfektið... Það stefnir því allt í kósí sófakvöld með konfekti og kertaljósum, ljúfa líf, ljúfa líf <3 p="">

Hnetusmjör+döðlur+kókosmjöl+haframjöl+súkkulaði

Sólarupprás

Hvað er betra á fallegum vetrardegi en að vakna fyrir sólarupprás og fara í göngu niður að strönd, sitja þar á steini og fylgjast með dýrðinni?
Fátt sem toppar það held ég.
Vil samt taka það fram að í morgun 4. janúar var sólarupprás á Íslandi kl 11:22... ég gat því sofið til hálfellefu en samt náð henni!
Ljúfa líf, ljúfa líf!

Af bókum 2013

Fyrir ári síðan, þegar ég var að lesa jólabækurnar og fór ég að reyna að gera mér í hugarlund hversu margar bækur ég læsi á ári áttaði ég mig á því að ég hafði ekki hugmynd um hvort þessar bækur væru 5 eða 10 eða fleiri. Ég man varla hvað ég las fyrir mánuði síðan hvað þá það sem ég las fyrir ári síðan. Svo ég fór að skrifa niður það sem ég las og veit núna að árið 2013 las ég 13 bækur. Upplýsingar um þennan svakalega lestur er að finna hér.

Þetta er heldur minna en ég hafði ímyndað mér, þar sem ég er alltaf og undantekningalaust með bók á náttborðinu hjá mér og les alltaf áður en ég fer að sofa. Þegar ég renni yfir titlana, þá sé ég að 12 af þessum 13 bókum las ég fyrstu 8 mánuði ársins, en frá september til desember las ég aðeins eina bók... Skýringin er tvíþætt: skólabækur komust ekki á þennan lista, og svo það að í haust fór ég yfirleitt seint að sofa vegna lærdóms og orkaði ekki að lesa fyrir svefninn! Annars væri listinn auðvitað mun lengri ;)

Nú er kominn nýr listi fyrir árið 2014, ég kláraði fyrstu bók ársins fyrr í kvöld þegar Lygin hennar Yrsu lá í valnum fyrir mér og ég er staðráðin í því að lesa fleiri bækur á þessu ári en því síðasta. Í kvöld byrja ég á "Gamlinginn sem skreið út um gluggann og hvarf", titillinn lofar góðu og ég er ekki að djóka!

Áramótakveðja

Þessi vika milli jóla og nýárs er mín uppáhaldsvika af öllum vikum ársins. Hana nýti ég til að fara yfir myndir og minningar, taka til í skúffum og skápum og stilla upp og gera klárt fyrir nýárið. Þetta er ég búin að vera að gera undanfarna daga og er núna alveg að verða tilbúin fyrir þessi tímamót. Þar sem ég sit hér við skrifborðið mitt sýnist mér að ekki veiti af fýsískri tiltekt líka, en ætli ég fari ekki í hana á nýársdag eins og venjulega. Tiltekt síðustu daga hefur átt sér stað innra með mér, í ranghölum og skúmaskotum hugans, þar sem af nógu var að taka enda ótrúlega magnað ár að baki.

Síðustu ár hef ég verið ansi heit fyrir áramótaheitum, en þau snúast aldrei nokkurn tímann um mataræði eða hreyfingu eða það sem er bannað. Ónei, mín heit snúast um það sem ég ætla að gera, ekki það sem ég ætla ekki að gera. Þau snúast um það sem ég vil bæta við líf mitt, ekki það sem ég vil losna við. Þau snúast um markmið og stefnu á nýju ári, að halda áfram að vera ég sjálf, ég held áfram því sem vel gengur og bæti inn við áskorunum og áherslum eftir þörfum. Fyrir ári setti ég mér markmið sem var ansi fjölþætt en í grunninn samt mjög einfalt því það snerist aðeins um eitt atriði: hamingju. Eins og ég var rosalega fegin þegar árinu 2012 lauk, þá fyllist ég smá söknuði nú þegar árinu 2013 er að ljúka, enda held ég að ég geti fullyrt að þetta ár hafi verið það allra besta sem ég hef upplifað, ég kem svo ótrúlega þakklát, rík og hamingjusöm undan þessu ári að mér vöknar pínulítið um augun þegar ég hugsa um það.

Takk allir þeir sem áttu þátt í þessu frábæra ári og megi árið 2014 færa ykkur ást, farsæld og frið, hamingju og gleði, óvæntar uppákomur og nýjar áskoranir.

Ást og út!

Gleðileg jól!

Aðventan og jólin hafa farið ósköp vel með okkur hér á E9 og ég held að allir séu sáttir með sitt. Prófin kláruðust hjá mér 13. des og þá eiginlega lagðist ég í nokkurra daga hýði, var alveg gjörsamlega búin með batteríin og orkaði varla að gera neitt eftir vinnu, eins og ég var nú stórhuga og hafði ætlað mér að gera allt. Þar sem ekki var mikið af orku til skiptanna ákvað ég að hafa lítið um bakstur og þrif fyrir þessi jólin, en meira um góðar samverustundir og rólegheit. Þetta er spurning um að forgangsraða rétt :)

Okkar fyrsta verk eftir próflok var að baka piparkökuhús, í ár urðu þau þrjú og við röðuðum þeim upp í smávegis þorp ofan á píanóinu.

Svo gerðumst við mæðgur svo frægar að fara á tónleika með Sinfóníuhljómsveit Íslands í Eldborgarsal Hörpu. Það var alveg stórkostleg upplifun og við vorum alveg ákveðnar að fara aftur síðar, jafnvel strax í febrúar, en þá eiga að vera Disney-tónleikar sem okkur langar mikið á, menningarssvamparnir sem við erum!

Ég má nú líka til með að minnast á yndislega stund sem ég átti með systrum mínum rétt fyrir jól en við hittumst í miðbænum og röltum niður Laugaveginn. Veðrið var yndislegt, frost og stillt og stemningin alveg frábær, jólasöngvar sungnir, hægt að kaupa ristaðar möndlur af götusala, við skoðuðum í búðir og fengum okkur svo að borða á Primo, uppáhaldsveitingastaðnum mínum. Set hér inn eina góða af systrunum, það er nú ekki amalegt að eiga þessar dásamlegu konur að, heppin ég!

Undirbúningur jólanna fór svo fram með hefðbundnu sniði nema hvað við drógum úr jólakortaritun. Yfirleitt höfum við sent milli 30 og 40 kort á ári en þeim kortum fækkar stöðugt sem við fáum til baka og í fyrra komu heil 7... Þannig að í ár ákvað ég að jólakortaskrif væru ekki ofarlega á verkefnalistanum og sendi bara örfá, aðallega til þeirra sem hafa alltaf sent okkur og bara þau sem við gátum sjálf borið út (ég var ekki nógu tímanlega með útlendu kortin og svo er ég hvort eð er í smá fýlu út í Póstinn...). Viti menn, við fengum alveg heilan slatta af kortum, nema hvað! Ætli við tökum okkur ekki á í kortaskrifum á næsta ári, okkur finnst þetta ótrúlega góður og skemmtilegur siður sem við viljum alls ekki leggja af. Hér eru jólakort aldrei opnuð fyrr en seint á aðfangadagskvöld, þegar búið er að taka upp allar gjafir og við komin í náttfötin með kaffi og konfekt, þá lesum við jólakort og elskum að fá myndakort og jólasögur. Sorrý þeir sem fengu ekki kort frá okkur í ár, við munum leggja extra mikið í jólakortin 2014 í staðinn, þau verða sögulega skemmtileg og tímanleg og falleg!

Jólatréð var svo sett upp á Þorláksmessukvöld og pökkum raðað undir það samstundis, Aðfangadagur var hefðbundinn, möndlugrautur í hádeginu, hreint lín sett á öll rúm og sængur viðraðar úti. Dagurinn leið svo við matseld og rólegheit, ég gerði sultaðan rauðlauk og svo prófaði ég líka að gera heimagert rauðkál sem tókst með ágætum. Í matinn var hamborgarhryggur með brúnuðum kartöflum og hrísgrjónasalatinuhennarmömmu (hrísgrjón+steikt grænmeti) og í eftirrétt blaut súkkulaðiterta og ananasfrómasinnhennarmömmu. Allt heppnaðist voða vel og heimilsfólk var voða sátt. Nema með ananasfrómasinn og hrísgrjónasalatið, ég var sú eina sem borðaði þá rétti... skil ekki hvað er að þessu liði!

Enn minnkar þetta jólatré!

Á jóladag fórum við svo suður í hangikjötsveislu hjá mömmu og pabba og svo aftur upp á Skaga seinnipartinn í hangikjötsveislu hjá tengdó. Veðrið var hræðilegt, rok og mikil hálka en við létum okkur hafa það því það er ekki hægt að missa af þessum fjölskylduboðum, það er nauðsynlegur hluti jólahaldsins að hitta fjölskylduna og gleðjast saman. Ég heyri allt of marga bölva þessum jólaboðum út í eitt og skil ekki hvað þetta fólk er að meina, það væri nú lítið gaman að hanga einn heima öll jólin á náttfötunum og fara ekki út úr húsi. Það er bara gaman að þeysa milli jólaboða á jóladag, aðra daga er svo rólegra, eins og í dag á annan dag jóla er ekkert boð og við höfum bara verið í rólegheitunum heima á náttaranum að borða konfekt og afganga, alveg yndislegt :)

Smá jóló á E9

Húsfreyjan á E9 er niðursokkin í ritgerðaskrif og prófalestur þessa dagana. Það er lítill tími til að jólast, en við krakkarnir hentum þó upp smá ljósum í kvöld og kveiktum á fyrsta kertinu á aðventu"disknum". Það verður að duga í bili!
Aðventukveðja ♡