Zumba

Ég er í Zumba.
Veit ekki alveg hvort þetta er dans eða eróbikk, enda skiptir það litlu því hvorugt tilheyrir minni sterku hlið.
Eins og er þá er ég eins og konan í græna bolnum aftast í þessu myndbandi:

Þetta er samt gaman og maður er aðeins betri með hverjum tíma og eftir þessar 6 vikur standa vonir mínar til að þetta hafi nú skánað aðeins svona á heildina litið :)

Mynd vikunnar

Maður er svona næstum því að standa sig í færsluflokknum Mynd vikunnar. Reyndar er það nú þannig að síðustu daga hef ég svipast um eftir myndefni, en ekki haft erindi sem erfiði. Hér á ég auðvitað við skort á myndefni utandyra, hér innandyra er ekki þverfótað fyrir myndefni daginn út og inn þar sem sambýlisfólk mitt boðið og búið að stilla sér upp hvenær sem er :)

Utandyra hefur verið frekar súldarlegt um að litast upp á síðkastið, allt blautt og brúnt. Ekki eitt fallegt sólarlag síðan um áramót.

Þess vegna er mynd vikunnar að þessu sinni úr sömu syrpu og síðast, frá ferð minni niður á Breið á gamlársdag. Ég Gimpaði þessa mynd aðeins og sjá:

31.12.2010 - Ljósbrot

Kannski er sólin og ljósbrotið aðeins of mikið af því góða, en þegar maður er að æfa sig þá er nú öllu tjaldað til!

Nú er bara að vona að veðrið fari að lagast, ég get a.m.k. ekki tekið mynd af þessu brúna og blauta út um allt, það er alveg á hreinu :)

Afmælisbarn dagsins

Unglingurinn minn er búinn að fylla tuginn og kominn á tvítugsaldurinn blessaður. Hann var mældur í bak og fyrir og í ljós kom að hann hefur stækkað um heila 3 cm síðan í lok október. Út af þessu öllu saman var hér heljarinnar veisla í dag og drengurinn vel sáttur eftir daginn eins og sést á meðfylgjandi mynd.

10 ára Vinur

Mynd vikunnar

Viti - Vitrari

Nú hef ég endurheimt myndavélina mína. Eða þannig, ég fékk reyndar nýja í dag því sú sem ég fékk í jólagjöf bilaði á gamlársdag. Það var bara komið myrkur í dag þegar ég fékk hana, þannig að mynd vikunnar er frá því á gamlársdag.

Nú er bara að vona að mynd vikunnar verði vikulegur viðburður hér eftir!

Rauðlaukssulta

Með hamborgarhryggnum á aðfangadagskvöld bar ég fram heimagerða rauðlaukssultu. Sultaður rauðlaukur er hrikalega góður og nauðsynlegur með góðri steik og er aðlagaðri uppskrift deilt hér með:

• 2 rauðlaukar
• 1 msk olía
• 2 msk sykur (eða púðursykur? Var bara að detta það í hug núna og ætla að prófa það næst...)
• 2 msk sérrí
• 1 dl. rifsberjahlaup (heimagert auðvitað!)
• 1 msk rauðvínsedik
• 1 dl. vatn
• Smá Maldon salt og pipar

Rauðlaukurinn er skorinn í ræmur og léttsteiktur í olíunni í potti. Öllu hinu bætt útí og látið malla í klukkutíma.
Þetta geymist alveg fram á gamlárskvöld (Svo framarlega sem það er afgangur...)

Njótið!

Don´t worry, be happy!

Gullkorn dagsins er frá Vininum...
"Mamma, viltu hætta að nota svona mikla hamborgarasósu, ég verð hræddur um þig. Og svo er ekki eins og þið kúkið peningum!!!"

Gamlársdagur, skír og fagur

Piparkökuhús 2010

Hér gleymdist alvega að setja inn upplýsingar um Piparkökuhúsin sem í ár urðu þrjú... Þegar listrænn ágreiningur kemur upp er best að leysa málið þannig!



Sólin með glæsilegt hús sitt! Sjáið jólatréð og marsipanstrompinn :)



Hryllingshús, takið eftir blóði þakinni gröfinni þaðan sem náhvítur handleggur teygir sig til himins... Í garðum mátti einnig finna afhöfðað lík og fleira skemmtilegt. Svo hangir náttúrlega draugur út um gluggann þarna :)



Húsfreyjuhöllin fékk ljós og fékk einnig að standa fram yfir jól. Öðrum húsum var fórnað samdægurs hinum til viðvörunar...



Bruðl eða ávani?

Mig langar að skrifa aðeins um sultu!

...Og svolítið um það hvernig við gerum hluti á ákveðinn hátt án þess að vita endilega ástæðuna. Sagan um konuna sem hlutaði sunnudags-lærið alltaf í tvennt fyrir steikingu er klassík. Mamma hennar hafði alltaf gert það þannig og þess vegna gerði þessi kona slíkt hið sama. Hvers vegna? Þetta gerðu þær vegna þess að amman hafði alltaf gert þetta svona. Þegar farið var að grafast fyrir um það hvers vegna amman gerði þetta kom í ljós að hún hafði haft gilda ástæðu. Amman hafði átt svo lítið steikarfat að það komst ekki ofaní nema í tvennu lagi!

En þá að sultunni. Eitt er það sem ég hef alltaf gert á ákveðinn hátt og vissi ekki af hverju fyrr en fyrir stuttu. Og mér þykir svo vænt um ástæðuna að úr því sem komið er mun ég engu breyta.

Þegar ég fæ mér ristað brauð þá hef ég ákveðinn hátt á því. Smjörið fer auðvitað fyrst, síðan fer sultan og osturinn síðast. Fyrir mér er þetta eðileg röðun áleggs og hitt fólkið sem setur sultuna OFAN Á ostinn er að fara algerlega rangt að þessu!

Mér finnst sagan á bak við þessa röðun yndisleg og langar að deila henni.

Ristað brauð er svona fjölskylduréttur fyrir mér, því í minningunni borðaði mamma mín ristað brauð og kaffi í hvert mál, kvölds, morgna og um miðjan dag (Hei, mín minning!). Mamma setti smjör, marmelaði og ost í þeirri röð á brauðið. Og það er ástæða þess að ég geri eins (nema með sultu því mér finnst hún bara betri en marmelaði).

Mamma hafði samt sína ástæðu eins og amman í sögunni hér að ofan. Fyrir henni voru marmelaðikaup óttalegt bruðl og jafnframt eitt af því fáa sem hún leyfði sér að bruðla með. Hefði mamma sett marmelaðið ofan á ostinn...eigandi sjö börn... þá hefði krukkan ekki dugað lengi eins og gefur að skilja. Þannig að mamma breiddi yfir bruðlið sitt og gerði það ósýnilegt með osti. Ég sé hana fyrir mér njóta sætleika hvers bita og... eftir á að hyggja... finnst mér ekkert skrýtið þótt hún hafði borðað ristað brauð í hvert mál ( Hei...aftur... MÍN minning!!).

Þegar ég spurði mömmu út í þetta þá sagðist hún ekki hafa viljað venja okkur á sætt á brauðið... ókei, kannski var það hin opinbera ástæða, en sama er mér. Ég mun halda áfram að smyrja ristaða brauðið í þessari röð og verður hugsað til mömmu í hvert einasta sinn :)

Verið góð við hvert annað,
knús, yfir og út!

Fyrsti snjórinn

Þar kom að því, jólasnjórinn er lentur og ég því samstundis dottin í jólaskap :)
Er sest með bókina "Making great Gingerbread Houses" og ætla að lesa hana í spað á næstu dögum.

Fyrsta piparkökuhús lífs míns var skapað fyrir ári síðan, blessuð sé minning þess, og þetta árið verður frammistaðan betrumbætt og smá metnaður lagður í þetta!

Snjórinn fellur og það fyrsta sem syni mínum dettur í hug að gera er þetta:

Hoppa á trampólíninu í nóvember í hundslappadrífu og myrkri, það er lífið :)