http://heilaspuni.is

http://heilaspuni.is

Posted using ShareThis

Gínuvandræði

Í gær fórum við fjölskyldan öll saman niður í bæ að erindast. Mjög hentugt og óhjákvæmilegt nú þegar aðeins einn bíll er á heimilinu.


Alla vega, við förum á nokkra staði og erum á ákveðnum tímapunkti stödd í tuskubúð einni hér í bæ þar sem við göngum um og skoðum. Flott búð, nýjar vörur að streyma inn fyrir jólin og fólk í stigum að hengja upp jólaskraut, mikið að gera.


Á einum stað í búðinni stendur drifhvítt par, kviknakið og bíður þess að einhver bjargi þeim frá blygðun sinni, klæði þau í jólafötin og smelli þeim út í glugga. Þau voru hálfumkomulaus greyin, þar sem þau hölluðu sér aðeins hvort upp að öðru og horfðu upp í loftið. Það er víst mjög vandræðalegt að ná augnsambandi þegar maður er allsber segja mér þeir sem það þekkja.




Hjá þessu pari heltist Sólin úr lestinni og úr varð hin mesta skemmtan.


"Oj, mamma sjáðu!", kallaði hún þar sem hún stóð í klofhæð karlsins og benti fram fyrir sig á myndarlega bunguna.

Síðan leituðu augu hennar ofar og mamman varð heldur vandræðaleg við næstu athugasemd:

"Vá, mamma sjáðu. Þessi er geðveikt massaður!!"

Sólin stakk svo höndum í vasa og lallaði sér á eftir okkur tautandi: "geeeðveikt massaður, sko".


Hehe, þetta er snillingur :)

Jól í skókassa

Jól í skókassa er mjög sniðugt verkefni. Og þarft.

Börn á Íslandi pakka skókössum í jólapappír og fylla þá af nauðsynjum og skemmtilegheitum. Skókassarnir eru síðan sendir sem jólagjafir til barna í Úkraínu.


Börnin mín taka þátt. Auðvitað.



Nema hvað þegar við ætluðum að hefjast handa átti ég engan skókassann enda ekki vön að geyma skókassa eftir tæmingu. Þá voru nú góð ráð dýr... Mjög dýr!




Til að gera langa sögu stutta þá enda þessi saga nú vel. Börnin í Úkraínu fá skókassann sinn og ég á ótrúlega fallega nýja skó sem sóma sér vel hjá félögum sínum í skóhillunni.

Ég bíð spennt eftir verkefnunum: Páskar í fartölvukassa og Sumarfrí í rauðvínsbelju :)

Sex ára Sól

Afmælisstelpa dagsins er 6 ára :)

Hún var ekki vitund mygluð þegar hún var vakin með dásamlegum söng í morgunsárið og gjöfum dreift yfir rúmið hennar :)

Fyrsti vetrardagur

FB uppreisn!

Facebook hefur gengið af blogginu dauðu, eða því til húðar í það minnsta.

FB er enda ekki miðill að mínu skapi, of frekur á tíma, sífelldum breytingum háður og tjáningarformið takmarkað. Ef ekki væri fyrir púslið á FB væri ég löngu hætt að kíkja þar inn.

Mér finnst unaðslegt að skrifa, skrifa og skrifa og takmarkanir á því sviði eru ekki mér að skapi. Ég fæ enga útrás af skrifum eins og "kjötbollur í matinn" eða "farin í sturtu" - "búin í sturtu". Hvað þá að ég fái kikk út úr að lesa þess háttar stöðuuppfærslur.

Ein af ástæðum þess að 497 dagar eru frá síðustu bloggfærslu hér er sú að mér fannst allt í einu óþægilegt að hver sem er gæti lesið skrifin mín. Maður lokar ekki bloggsíðum (þá breytist bloggið í e-ð annað og ég gæti alveg eins bloggað á hinu takmarkaða og afmarkaða FB...) og því hætti ég að blogga.

Þar sem nú eru allir farnir á FB sé ég fram á frið og ró hér á blogginu mínu og gæti jafnvel hugsað mér að setja hingað inn færslu endrum og eins, hver veit.

Svei mér, ég held ég byrji bara að blogga aftur :)

Þórhildur Nótt

Í júní síðastliðnum greindist Þórhildur Nótt Mýrdal, dóttir Steinunnar Bjargar Gunnarsdóttur og Jóns Gunnars Mýrdal með sjúkdóm er kallast Spinal Muscular Atrophy eða SMA (vista).

Til eru 4 flokkar af þessum sjúkdómi og er Þórhildur með flokk 1 sem er jafnframt sá hættulegasti. Hún þarf á bæði lyfjagjöf og sérfræðiþjónustu að halda svo ekki sé minnst á tækjabúnað. Þetta kostar allt peninga og mikla umönnun beggja foreldra sem munu væntanlega þurfa að vera töluvert frá vinnu.

Viljum við því biðja alla sem eru aflögufærir að styrkja hana og fjölskyldu hennar með frjálsum fjárframlögum.

Söfnunarreikningur Þórhildar er: 1118-05-250052 kt: 120856-7589

Munum svo að margt smátt gerir eitt stórt.

Viljið þið vera svo væn að copy/paste þennan texta yfir á ykkar bloggsíðu svo að þetta berist sem flestum.
Frekari upplýsingar um sjúkdóminn: http://www.fsma.ci.is/

Bloggfrí

Það er nú ekkert eðlilegt með þessa bloggleti mína.
Mér finnst ég bara ekkert geta skrifað hérna. Þó er ekki eins og ekkert fréttnæmt gerist í mínu lífi, eins og er finn ég bara ekki þessa þörf fyrir að skrifa það hér.
Er þetta líka ekki bara hroki og hégómi að ímynda sér að aðrir hafi gott og gaman af því að lesa orðin mín?

Ég hef verið bloggari með hléum síðan 2002. Bloggað samfellt síðan sumarið 2005 á ýmsum vefsetrum og finn að nú er komið gott í bili.
Því blæs ég til blogghlés þar til andinn kemur yfir mig á ný.
Skjáumst síðar,
Bogga

Blogged with the Flock Browser

Kjánahrollur

Íslenskar hamfarafréttir finnst mér oft svo kjánalegar.

Það er ekki langt síðan fréttatímar voru undirlagðir fréttum frá Kína, þar hrundu heilu skólarnir og ekki vitað um afdrif þúsunda barna. Foreldrar grétu, börn grétu og heimurinn fylgdist með í angist.

Á Íslandi ríður jarðskjálfti yfir og bókahillur falla til gólfs. 28 manns leita sér læknisaðstoðar og börnin verða hrædd. Auðvitað hræðilegt allt saman.
Samt tekst fréttamönnum ekki almennilega að koma hörmungunum til skila og útkoman er... tja, kjánaleg.

Í gærkvöldi mátti sjá viðtal við mann sem lá á sjúkrabörum með plástur á stórutá vinstri fótar, langt viðtal í æsifréttastíl sem hrærði mig ekki. Í alvöru, stóratá?? Plíííís.
Einnig mátti sjá viðtal við móður og barn sem urðu viðskila í jarðskjálftanum, hann lokaðist inni í húsi en hún var fyrir utan. Auðvitað alveg hræðilegt en fréttaflutningurinn eyðilagði allt, fréttamaðurinn beygði sig niður að barninu og pressaði á það, kom við kaunin, þar til það brast í grát og hjúfraði sig að móður sinni. Fréttamaðurinn var örugglega ánægður, tár selja nefnilega.

Kjánalegt.

Sumum finnst þetta hér ekki vitund kjánalegt heldur alveg hræðilegt... af hverju var ekki meira gert úr þessu?

Besta sagan fannst mér af manninum sem var að keyra í bíl sínum í Grímsnesinu þegar skjálftinn reið yfir. Hann hélt það væri sprungið og stoppaði úti í kanti. Steig út úr bílnum til að kíkja á dekkið og sá þá að allir hinir bílstjórarnir höfðu líka stoppað í sama tilgangi... var sprungið hjá öllum í einu?
Mér finnst svooo fyndið að hugsa til þessara sekúndna sem maðurinn hefur hugsað: "hei skrýtið, er sprungið hjá þessum líka?...og þessum?...oooog þess....aaaaaaaa ókei, ég skil"

Bara fyndið!

Blogged with the Flock Browser

Jarðskjálftahrina

Þarf að útskýra þetta eitthvað meira?