Enn einn sólardagurinn

Sunnudagur

Hér fyrir austan er allt með kyrrum kjörum, blessuð blíðan og við erum ekki á leiðinni heim. Byrjuðum daginn í sundi á Eskifirði og fórum svo í bíltúr yfir í Vaðlavík. Þar hefur eitt sinn verið blómleg sveit, í það minnsta eru rústir 5 eyðibýla merktar á kortið. En afskekkt er þetta og yfir tvö vöð að fara, auk þess sem við komumst ekki alla leið, því hálft fjall hafði fallið á veginn í formi aurskriðu.

Þessi skriða féll víst um páskana.

Uppi á heiðinni er ennþá snjór og bara fært í
Vaðlavík. Vegurinn í Viðfjörð er enn ófær :)

Það telst til talsverðra tíðinda að á heimleið sáum við hóp hreindýra, en 14 tarfar voru á beit hér rétt við álverið á Reyðarfirði. Við sem vorum búin að vera límd innan á bílrúðurnar í allan dag uppi á heiði og í eyðivíkum að vonast til að sjá hreindýr! Talandi um að leita of langt yfir skammt :)

Rífandi þurrkur á Reyðarfirði

Úr draumadalnum brunuðum við til byggða snemma í morgun með hlass af óhreinum þvotti, en á tíunda útilegudegi eru hreinu plöggin orðin ansi fá, eins og gefur að skilja. Þannig að hér á Reyðarfirði var ráðist í stórþvotta og nú blakta hrein plögg hvar sem þeim var viðkomið á snúrum og trjágreinum.

Dagurinn hefur annars verið rólegur og hlýr, byrjaði reyndar með trukki en við renndum inn á Reyðarfjörð tíu mínútum fyrir ellefu í morgun og ræst var í Kvennahlaupið klukkan ellefu. Eftir sjö kílómetra skokk var Tóti búinn að tjalda og ég búin með þessa fínu upphitun fyrir stórþvottinn :)

Klukkan er 18 og sólin skín enn. Held ég skelli mér út og vinni aðeins í taninu.

Ókei bæ.

Boggudalur

Mér mun nú ekki takast að deila þessari færslu fyrr en á morgun þegar við komumst í símasamband. Ef við tímum þá nokkuð að yfirgefa þennan draumadal sem við fundum undir kvöld, gróinn og hlýlegan, fjarri öllum ys og þys með fossi, hyl og öllu sem þarf fyrir sveitta og svanga ferðalanga að vestan. Öllu nema net- og símasambandi það er að segja...

Þetta er þriðji dalurinn sem við höfum keyrt inní í dag í leit að nákvæmlega því sem beið okkar svo hér í allan tímann. Dalurinn heitir ekkert á kortinu okkar en um hann rennur Fauská, í mynni hans heitir fjaran Fauskasandur og hér stóð, samkvæmt kortinu, í fyrndinni bærinn Fauskasel. Dalurinn gæti því allt eins heitið Fauskadalur. Eða Boggudalur, ef enginn andmælir því.

Við tjölduðum um sex-leytið, og fórum strax í göngu upp með ánni þar sem fundum téðan foss og hyl þar sem við hylsjúku meðlimir fjölskyldunnar hentum okkur óðar útí. Rétt náðum að fara úr flestum fötunum fyrst. Við gátum synt að fossinum og sturtað okkur undir honum, dýptin hæfileg, botninn í grýttari kantinum en öll aðstaða annars alveg til fyrirmyndar! Við vorum svo spennt yfir þessu að eftir kvöldmatinn þegar við höfðum náð hita í kroppinn skelltum við okkur aðra ferð í hylinn :)

Það verður gott að sofna í kvöld í kyrrðinni hér í Boggudal, við árnið og fuglasöng með bestu ferðafélagana hrjótandi við hlið mér.

Fimmtudagur

Við fluttum okkur um set í dag eftir tvær nætur að Kleifum, og erum nú á tjaldsvæði við Lambleiksstaði um 30 km frá Höfn. Auðvitað stoppuðum við oft á leiðinni, keyrðum til dæmis upp að Lómagnúpi, inn í skriðu sem þar hefur fallið fyrir löngu og fundum þar falleg vötn. Þetta er ekki sýnilegt frá veginum, enda eru flestar perlur þeim kostum gæddar, þær eru ekki auðsýnilegar og jafnvel þarf stundum að hafa dáldið fyrir þeim.

Tóti bleytti spúninn aðeins í dag, en varð ekki var

Göngugarparnir mínir

Einnig stoppuðum við hjá Skaftafelli og gengum upp að Svartafossi, falleg gönguleið og passlega löng fyrir krakka. Flottur dagur!

Sólardagur við Stjórnarfoss

Við fluttum okkur um set í gær frá Vík og að Kleifum rétt hjá Kirkjubæjarklaustri, eftir framúrskarandi dag uppi á Reynisfjalli, inni í Þakgili og Remundargili, en það síðastnefnda gengum við alveg inn að botni þar sem hár foss steypist niður gilbarminn. Held ég að Remundargil verði pottþétt heimsótt aftur, undurfagurt, iðagrænt og hrikalegt í alla staði.

En hér við Stjórnarfoss hefur dagurinn liðið við mikla sól og sælu. Við lágum í sólbaði frameftir degi og busluðum í Stjórninni, en drifum okkur svo í leiðangur og skoðuðum hið mikilfenglega Fjaðrárgljúfur og skelltum okkur svo í sund. Eftir matinn fóru Tóti og Jón aftur í Fjaðrárgljúfur til að taka myndir, en við krakkarnir fengum okkur göngutúr og skoðuðum Kirkjugólf, sem er myndarleg stuðlabergsklöpp hér rétt hjá tjaldsvæðinu.

Systkinin við Fjaðrárgljúfur

Sólin mín hvílir lúin bein við Fjaðrárgljúfur

Feðgarnir á ystu brún með myndavélarnar sínar

Ó mæ gad

Orð fá ekki lýst...

Komin inn í botn á Remundargili, þetta gerist ekki betra! 

Lifað á brúninni

Líf ljósmyndarans og eiginkonu ljósmyndarans getur verið hlaðið hættum...

Rigningardagur í Vík

Vitandi það að dagurinn í dag yrði í blautari kantinum sváfum langt fram að hádegi, öll nema Tóti sem fór á fætur á undan okkur og hellti upp á kaffi og svona. Í tilefni af rigningunni ætluðum við að hafa sund- og safnadag, en fundum ekkert safn utan litla skonsu í upplýsingamiðstöðinni sem vakti lítinn áhuga. Svo við fórum bara í sund, sem var alveg orðið tímabært. Við fórum í smá göngu, og eftir kvöldmat (brauð og túnfisksalat a la Tóti) keyrðum við yfir í Reynisfjöru, tókum myndir og skoðuðum hellinn í hressandi rigningunni. Við erum því ansi blaut og ansi langt síðan ég hef þurft að nota plastpoka í skóna!

Vík - áður en klukkan slær 12

Við vorum að renna inn í Vík í Mýrdal og henda upp farfuglaheimilinu okkar eftir ansi viðburðaríkan dag. Við fengum sól og gott veður í morgun, skoðuðum Seljavallalaug og Gljúfrabúa eftir hádegið, grilluðum kvöldmat með ferðafélögunum og pökkuðum svo saman, kvöddum þau og Grandavör og héldum áfram leið okkar austur á bóginn.

Við áðum hjá Skógafossi, skoðuðum flugvélaflakið á Sólheimasandi á leiðinni til Víkur. Nauðsynlegt að stoppa oft og teygja úr sér á svona ferðalögum, bæði fyrir börn og ljósmyndara.